
(...) jeśli się żyć pięknie nie może, należy przynajmniej pięknie ...
(...) jeśli się żyć pięknie nie może, należy przynajmniej pięknie skończyć.
A i to miejsce było jednym z ciemnych zakątków tej ziemi.
Nie ten kto z tobą tańczy,
nie ten, który się śmieje,
a ten kto z tobą płacze,
jest twoim przyjacielem.
To jest jak wybór między czekoladą a szpinakiem.
Seks jest lekarstwem na wszystko, od płaskostopia po depresję psychiczną.
Nigdy, ale to nigdy, po trzykroć nigdy nie ośmieszysz się w oczach kobiety, jeżeli będziesz coś robił dla niej.
Cierpimy bo czujemy, że dajemy więcej, niż otrzymujemy w zamian.
W końcu wszystkie uczucia i wszystkie myśli prowadzą do złudzeń.
Przyjemność mamy z korzyści, a korzyść czerpiemy z osiągania
czegoś, co jest więcej warte od innych rzeczy, czyli trudniejsze,
wyjątkowe, cenniejsze. Musimy więc stworzyć system wartości.
Nic nie jest jednocześnie piękne i prawdziwe.
Laura jest narkomanką dwuznaczności.