W końcu się poddajesz. Nie walczysz, nie krzyczysz, nie płaczesz. Patrzysz obojętnym wzrokiem na to, co Cię otacza i już nie potrafisz zrozumieć o co było to zamieszanie. Nie interesuje Cię już czy ktoś odejdzie albo czy może zranić. Zgadzasz się na wszystko. Umarłaś, sama przyznaj.
Kobieta jest jak herbata, nie dowiesz się, jak silna jest, dopóki nie znajdzie się w gorącej wodzie.
Inteligentna kobieta nie będzie na siłę szukać adoracji i łykać byle jakich słów. Ona nie potrzebuje przelotnych uczuć i tanich adoratorów. Wymaga szczerości, zdecydowania i zaangażowania. Nie da się oszukiwać. Nawet jeśli raz popełniła błąd, zaufała komuś (bo najzwyczajniej w świecie miała dobre serce), a ktoś to zaufanie wykorzystał i zdeptał – to ona uczy się na błędach. Nie da się drugi raz okłamywać, nie da sobą manipulować i nie pozwoli nikomu się wykorzystywać. Nie da kolejnej szansy zwykłemu pajacowi, a każdego kolejnego klauna rozgryzie momentalnie. Mądrzy ludzie uczą się na błędach i często za tę naukę obrywają słowami, kłamstwami i plotkami rozsiewanymi przez głupszych ludzi nie mających za grosz klasy i szacunku.
Kobieta może być Twoim najgorszym wrogiem, najlepszym przyjacielem, prawdziwą miłością albo wredną jędzą. A to wszystko zależy od tego, jak ją traktujesz.
Nigdy nie zadzieraj z Lisbeth Salander. Jej nastawienie do świata jest takie, że jeśli ktoś grozi jej pistoletem, ona załatwi sobie większy.
....wobec grzechu kobiety nawet anioł jest mężczyzną.
Nie tylko kobiety przekonują się, że z naszej rycerskości został już prawie sam pancerz.
Kobiety nie bij nawet kwiatem.
Kobieta, która wie czego chce, jest pewna siebie, ma swoje pasje, umie kochać, ale kieruje się też swoją dumną głową, a nie szaleńczym sercem. Kobieta, która nie boi się sama podejmować decyzji i odpowiedzialności, która nie pozwala traktować siebie z brakiem szacunku. Taka kobieta potrafi poruszyć prawdziwe góry.
Kobiecie na zimę kożuch, na lato dziecię.
