Gęś zazdrości, gdy orzeł buja.

 Głęboko w nas samych, daleko poza granicami naszej świadomości, wszyscy jesteśmy częścią wielkiego, niezgłębionego oceanu Natury. W każdej kropli deszczu, w każdym słońcu wschodzącym za horyzontem, wszystko to jesteśmy My.

 Gdy się grzmot w lipcu od południa poda, drzewom się znaczy szwank i nieuroda.

 Nature to jest umiłowanie sztuki. Jedno jest w naturze tak, jak w sztuce: piękne, które podoba się, jest wszystkim jedno i to samo tylko jest wyrażone inaczej.

 Gdyby wszystkie małpy potrafiły się nudzić, zostałyby ludźmi.

 Każda chwila naszej egzystencji jest jak jakiś kwiat, który rośnie w nas, a natura zapewnia, że każdy z tych kwiatów ma swoją porę, czas i moment do rozkwitnięcia. Nie można zmusić kwiatu do pęknięcia, mało tego, nie można go nawet przekonać.

 Kochać naturę to nie tylko się nią zachwycać, ale rozumieć. Prawdziwa miłość polega na zrozumieniu tego, co jest piękne, a nie tylko na patrzeniu na to, co jest piękne.

 Śmierć jest tym samym co narodziny, misterium natury.

 Kto w lipcu patrzy chłodu, nacierpi się w zimie głodu.

 Natura jest nie tylko tym, co widzimy, kiedy wystawiamy głowę przez okno. Natura jest nie tylko ów chopinowski, poważny las, pełen drzew. Natura to jest coś zupełnie innego. Natura to jest dom.

 Bociany przylatują i odlatują. Dzieci pozostają.