Często robimy burze mózgów, ale nie po każdej płyną potoki ...

 Życie jest jak jazda na rowerze. Aby zachować równowagę, musisz się poruszać.

 Strasznie ciężko jest pogodzić się z bezsilnością.

 To wymaga odwagi by się rozwijać i stać się tym, kim naprawdę jesteś.

 Ciężar staje się lżejszy, jeśli go z kimś dzielisz.

 Światło wierzy, że przemieszcza się szybciej od wszystkiego, ale się myli. Nieważne, jak szybko pędzi, zawsze odkrywa, że ciemność dotarła na miejsce wcześniej i już na nie czeka.

 Obcy ludzie całują tak lekko jak ćmy..

 Na zawsze nie ma nic. Rzeczy się niszczą, a ludzie odchodzą.

 Ach, być książką, czytaną z taką namiętnością.

 Obudzisz się, ty moja królewno...

 Czas to grząskie błocko. Przecieka przez palce. I wsysa jak bagno.