
Życie to nie oczekiwanie, aż burza minie… To nauczenie się, jak tańczyć w deszczu.

Życie jest jedynym dobrodziejstwem, które otrzymaliśmy, to jest także jedynym, którego na pewno nie doceniamy, dopóki nie stracimy

Żyć, to najrzadziej spotykana rzecz na świecie. Większość ludzi naprawdę tylko istnieje.

Życie jest jak teatr, tylko nie wybiera się swoich ról. A role są różne: ktoś gra króla, ktoś żebraka, ktoś mędrca, ktoś błazna.

Życie to nie są te chwile kiedy oddychasz, ale te momenty które zapierają ci dech. Nie jest ważne ile lat dajesz życiu, ale ile życia dajesz lata. Bo kluczem do szczęścia jest uświadomienie sobie, że nim jesteśmy, a nie drogą do niego.

Nie mów nigdy, że wszystko stracone. Tylko to nam zostaje, co sprawiło, że człowieka warto pamiętać. Nie można pokonać starości, ale można z nią zawalczyć. Najważniejsze jest to, jaki człowiek zostawi po sobie ślad.

Najważniejsze, czego potrzeba do życia, to odwaga. Odwaga, by zaakceptować to, czego nie można zmienić, odwaga, by zmienić to, co można, i mądrość, by odróżnić jedno od drugiego.

Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby zachować równowagę, musisz się poruszać.

Nie mamy wpływu na to, jakie karty los nam rozdaje. Mamy wpływ na to, jak je zagramy. I to każdego dnia, zawsze do końca. Bez względu na to, co było, co przyszło i co jest. Każda nasza decyzja, każdy nasz ruch, każde nasze słowo piszą naszą historię, kształtują nasze świadomości, a przez to kształtują ciebie, mnie, nasze życie.

Życie to nie są te chwile, kiedy oddychasz, ale te chwile, które zapierają dech.

Nie wszystko w życiu da się zaplanować. Wielkie rzeczy zdarzają się niespodziewanie, w najmniej oczekiwanym momencie

Życie zaczyna się tam, gdzie kończy się ego. Nie pytaj o sens życia. Ty sam jesteś sensem. Życie nie jest problemem do rozwiązania, to doświadczenie do przeżycia