Książka ożywa dzięki czytelnikowi. To on wlewa w nią życie, ...
Książka ożywa dzięki czytelnikowi. To on wlewa w nią życie, tworzy w wyobraźni scenę, na której żyją jej bohaterowie.
Nie możesz jeść ponad swój apetyt. Druga połowa bochenka należy do drugiego człowieka, i jeszcze trochę powinno zostać dla przypadkowego gościa.
Milsze jest człowiekowi jedno drzewo, które sam zasadził, niż cały ogród przez innych zasadzony.
Wierzę, że są kwiaty, które się rodzą z spojrzeń ludzkich oczu.
Wszyscy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia.
Nie należy wstydzić się ubóstwa. Istnieje o wiele więcej ludzi, którzy powinni wstydzić się swego bogactwa.
-Ludzie to takie zwariowane istoty.
Masz pióro przy sobie?
Chciałbym opisać imiona płaczących nade mną.-
Ojciec w grobie - i matka w grobie - krewni w grobie,
Ona - jak w grobie... Więc nikt po mnie! Wszyscy ze mną!
A szubienica będzie pomnikiem grobowym.
Człowiek może przywyknąć do wszystkiego, nawet do zabijania.
Gdy naród nie chce już czytać swych poetów, składa im hołdy.
Człowiek się nie zmienia. Tylko ma humory.