Człowiek musiał popsuć trochę swoją naturę, bo nie rodzi się ...
Człowiek musiał popsuć trochę swoją naturę, bo nie rodzi się wilkiem, a jest wilkiem.
Człowiek rodzi się wolny, ale potem zewsząd krępują go łańcuchy.
Postrach: człowiek, który nie ma nic do powiedzenia,ale nie wie o tym.
Uważam, że wszystko to, co człowiek pomyśli sobie, nie mogąc zasnąć, nie powinno nigdy zostać pomyślane. To są myśli zbędne, odpady dziennego myślenia, coś, czego nasz aktywny umysł nie chciał pomyśleć w dzień, a teraz, mając tyle czasu do dyspozycji, czuje się w obowiązku wykorzystać. Nie wiem: ta myśl przyszła mi do głowy pewnej bezsennej nocy,
a więc pewnie też jest do wyrzucenia.
Ten poniża, drugiego człowieka, kto chce go sprowadzić do swojego poziomu.
Im bardziej się człowiek starzeje, tym mocniej czuje, że umiejętność cieszenia się chwilą bieżącą jest cennym darem podobnym do stanu łaski.
Dopóki człowiek zdolny jest do samoodnowy, dopóty jest żyjącym stworzeniem.
Człowiek nie jest z niczego na świecie zadowolony, wyjąwszy swój rozum; i im mniej go posiada, tym bardziej jest zadowolony.
Kiedy wszystko inne zawiedzie,
dajcie za wygraną i idźcie do biblioteki.
Dopóki wiara kwitła, szanowano prawa,
Była wolność z porządkiem i z dostatkiem sława.
Bardzo wtedy tęskniłem, ale najgorsze było udawanie, że nie tęsknię.