Stałam się samotną wyspą. Spustoszoną wojną ziemią, na której nic ...
Stałam się samotną wyspą. Spustoszoną wojną ziemią, na której nic nie rośnie i gdzie horyzont jest nagi. Tak to ja.
Są osoby które nic tylko mówią i mówią... póki nie mają czegoś do powiedzenia.
Wiedziała, że będzie to trudne, ale nic, co cenne, nie przychodzi łatwo.
Poznaje się świat, poznaje język opisu
świata, ale nie poznaje się siebie. Większość ludzi
- prawie wszyscy, jak sądzę- do śmierci nie nauczy
się języka, w którym mogliby siebie opisać.
Nawet najtragiczniejsze wiadomości
przynoszą ulgę, kiedy okazują się tylko
potwierdzeniem naszych najgorszych przeczuć.
"Być może, gdy zaczynamy zauważać rzeczy obecne w naszym życiu po raz pierwszy, zaczynamy też naprawdę je istnieć."
Na pierwszej randce spytałam, co we mnie widzi. Odpowiedział: "Swoją przyszłość".
Kiedy ludzie cię kochają, ufają ci.
Wino to poezja zaklęta w butelce.
Osoby, na których powinno nam zależeć, to te, które potrafią się śmiać.
Los to coś, co wyciągasz jak słomkę. To szansa.