Człowiek potrzebuje miejsca, do którego mógłby należeć. Mniej lub bardziej.

 Po każdej wojnie ktoś musi posprzątać.

 Marzenia zawsze zwyciężają rzeczywistość, gdy im na to pozwolić.

 Nie mówię wiele z wyboru.

 Twoje usta nawet świętego sprowadziłyby na złą drogę.

 Koszmar, który można przeżyć raz, za drugim razem zabija.

 Mało mnie obchodzi. Co mało mnie obchodzi? Nie wiem, mało mnie obchodzi.

 Nie na zawsze przykuci jesteśmy do kręgów świata, poza nimi zaś istnieje coś więcej niż wspomnienie.

 Nieznana pustka dręczy mnie,
tęsknota za czymś, co gdzieś jest.

 Wielu byłoby równie tchórzliwych jak ja, gdyby tylko wystarczyło im odwagi.

 Wstałam, żałując tego, że mnie nie dotknął, świadoma, że jeśli sobie nie pójdę, to ja dotknę jego.