To sztuka wiedzieć, kiedy należy przestać.

 Tylko ludzie słabi na umyśle, nie chcą się poddać wpływom literatury.

 Ludzie rządzący chcą dokonać rzeczy niemożliwej: naprawiać zło złymi czynami.

 Daj komuś ogień, a będzie mu ciepło przez jeden dzień, ale wrzuć go do ognia, a będzie mu ciepło do końca życia.

 Nie chciała, aby widział, że płacze. Była przecież tak dumna.

 Ceną wspomnień jest wspomnienie smutku, jaki ze sobą przynoszą.

 Złych wspomnień nie musisz brać ze sobą. I bez tego będą cię prześladować.

 Cała sztuka w tym, by odnaleźć radość a krótkich chwilach pomiędzy klęskami.

 Pewnych pytań lepiej nie zadawać, bo można uzyskać na nie odpowiedzi.

 Tak bardzo boję się stracić coś, co kocham, że nie chcę kochać niczego.

 Nikt nie będzie mi mówił, jak mam żyć, bo nikt za mnie nie umrze.