Tęskniłem za nią po prostu. Bez niej nic nie smakowało ...

 Boję się samotności.

 Ja nie myślę mózgiem - o nie, bynajmniej. To myśli we mnie mój potwór.

 Ogień i lód potrafiły w jakiś niewyjaśniony sposób ze sobą współistnieć.

 Zbrodnia sama dla siebie jest karą.

 Fale paradoksu rozlewały się po morzu przyczynowości.

 Nasze dusze są jednakowe, niezależnie od tego, co w nich tkwi.

 Każdy musi pójść za własnym przeznaczeniem.

 Szczęście jest czymś, co przychodzi pod wieloma postaciami, któż więc je może rozpoznać?

 Wszyscy jesteśmy przekupni- stwierdził Harry. - Żądamy tylko różnej ceny. I różnej waluty. Twoją jest miłość, moją znieczulenie.

 Każdy człowiek ma ten sam start
i tę samą metę,
tylko inny dystans do przebycia.