
Trzeba coś kochać, żeby to znienawidzić.
Trzeba coś kochać, żeby to znienawidzić.
Marzenia potrafią być niebezpieczną rzeczą.
Powszednie kłamstwa są swego rodzaju warstwą ochronną, bez niej widać byłoby żywe mięso. Tego nie można by znieść.
Samotność jest złudzeniem. Myśli człowieka krążą zawsze koło innych ludzi i łączą go z ich obcym losem, który na próżno stara się odepchnąć.
Piekło to przyjemna kawiarenka w porównaniu z ziemią, nad którą panuje człowiek.
Stale wypatrywała znaków od losu, które wskazałyby jej właściwą drogę, i bojąc się popełnienia błędu, nie robiła nic.
Bóg się z modlitw, Szatan z przekleństw śmieje.
Człowiek budzi się pewnego dnia, wstaję
i nagle dociera do niego, że ma głowę pełną obcych myśli ... a być może wcale nie obcych, tylko swoich, z tym że już bez nadziei.
Bycie szczęśliwym wymaga czasem ciężkiej pracy. To jak utrzymywanie pięknego domu – musisz gromadzić skarby i wyrzucać śmieci. Bycie szczęśliwym wymaga poszukiwania dobrych rzeczy. Jedna osoba widzi piękny pejzaż za oknem, druga – brudną szybę. Od twojego wyboru zależy, co widzisz i co myślisz.
Okazuje się jednak, że nie ma dnia, który można ofiarować tylko jednemu człowiekowi.
Dlaczego owe dawno zasypane i wyschnięte źródła wołają teraz z taką siłą?