Czas nie leczy ran - on tylko przyzwyczaja do bólu.

 Życie jest niesprawiedliwe, a śmierć to prawdziwa dziwka.

 Jest strach słowotoku i jest strach milczenia, a ten drugi nieporównywalnie głębszy, bo już bezmyślny, zwierzęcy, całkowicie ulegający beznadziei chwili.

 Jeden człowiek (...) nie jest w stanie dać wszystkiego drugiemu człowiekowi.

 Lepiej zginąć własną drogą,
niż ocalić się, idąc cudzą.

 Przyjaźń jest bardziej zadowalająca niż miłość.

  ...wojny zmuszają nieraz do tego, by ustępować w jednych rzeczach dla zdobycia innych.

 Zabijała mnie. To było pewne.
Ale ... do diabła!
Cudowna to była śmierć!

 Nie ma nic trudniejszego, jak zrobić coś, co jest niepodobne do niczego.

 Błyszczą przez mgnienie oka, aby zagasnąć na całą wieczność i to się nazywa życiem.

 Czyż życie - życie uczuciowe zwłaszcza - nie bywa otchłanią sprzeczności.