Jeden człowiek (...) nie jest w stanie dać wszystkiego drugiemu ...

 Co po nas zostanie: rdza i miliard głuchych smartfonów.

 Zawieszona między przeszłością a utraconą przyszłością, zaczęła się nieomal dusić.

 Nie powinnaś mówić: „cyganić”. To rasizm.

 Głupiec głową naprzód wszędzie wpada.

 Płacze tak urywanie, paskudnie, jak płacze mężczyzna,
kiedy się zdaje, że ma w sobie jakieś zwierzę,
które nim potrząsa

 Jedzenie mnie zabija, niejedzenie również.
Więc co mam zrobić?

 Mijają tygodnie, jednego dnia jest lepiej, innego gorzej, jakoś się plecie, nie najlepiej, ale jakoś. Tylko niczego się nie da zapomnieć. Po prostu nie da.

 Nie ma nic trudniejszego, jak zrobić coś, co jest niepodobne do niczego.

 Tak jest, najpierw trza wywalić gówno z systemu,
by potem zabrać się do srania na nowo.

 Ludzie mylą prostotę z biedą.