
Czuję się mniej więcej tak, jak ktoś, kto bujał w ...
Czuję się mniej więcej tak,
jak ktoś, kto bujał w obłokach i nagle spadł.
Znowu wszystko było kompletnie rzeczywiste, czyli kompletnie beznadziejne.
Węch ma tę cudowną właściwość, że nie wiąże się ze stanem posiadania.
Żyć z dnia na dzień, sam w obliczu nieba.
Bez względu na to, jak trudną ma się za sobą przeszłość, zawsze można zacząć od nowa w dniu dzisiejszym.
Nadzieja - to czas bez pożegnań.
Tylko niezrealizowane marzenia są piękne.
Czy to nie absurdalne, że wspomnienia o dobrych czasach o wiele częściej doprowadzają do łez niż wspomnienia o tych złych?
Nadzieja to jak krew. Dopóki płynie
w twoich żyłach, żyjesz. Chcę mieć nadzieję.
Kiedy się człowiek żegna, najprościej jest wyjść.
Nie istnieją granice dla tych, którzy nie boją się ich przekraczać.