Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z ...
Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.
Od świętej Anki zimne wieczory, chłodne poranki.
Umrę ci kiedyś.
Oczy mi zamkniesz.
I wtedy — swoje
Smutne zdziwione,
Bardzo otworzysz.
Strategia jest sztuką paradoksu.
Życie zawsze biegnie drogą, którą sobie wybrało, wszystko jedno, co zrobisz.
Miłość to dotrzymywanie obietnic wbrew wszystkiemu.
Serca są kruche. I nawet kiedy człowiek zdrowieje, już nigdy nie jest taki jak wcześniej.
Jeśli wchodzisz w grę, musisz w niej wytrwać do końca.
Czasem są koszty, których nie da się spłacić pieniędzmi.
On wcale nie myśli (...) i dlatego nie zdarza mu się myśleć błędnie.
Czas rozdziela tych, którzy się kochają, i nic nie trwa bez końca.