Ale nie można wiecznie żyć wiecznie wspomnieniami, które są jak ...
Ale nie można wiecznie żyć wiecznie wspomnieniami, które są jak wielkie brzemię.
Świat jest moim wyobrażeniem.
Żyłam na krawędzi, mając świadomość, że kiedy nadejdzie czas, runę w przepaść.
Złamana ręka może pracować,
ale złamane serce nie.
Smutek czyni starym.
Najbardziej przeraża mnie to, że ciebie nie ma, a ja nadal muszę oddychać.
Komórki wpojonej podejrzliwości nie giną, żyją w ludzkiej psychice, dają przerzuty.
Jeśli nie spełniam twoich oczekiwań, nie obrażaj się. Przecież to są twoje oczekiwania, a nie moje obietnice.
Powietrze smakowało jakby ktoś je gotował całymi godzinami, a potem zaczekał, aż wystygnie.
Starają się tylko fujary. Twardziele robią co trzeba.
Kiedy przestajemy wierzyć własnym myślom, życie nabiera lekkości.