Prawda to zjawisko lokalne. Jak mikroklimat.

 W sercu pustyni czy wśród tłumu, co za różnica? Człowiek w swej istocie jest wszędzie samotny...

 Miłość, tak jak bilet miesięczny, traci swą ważność i najlepiej kupić nowy, chyba że się woli chodzić.

 To wielka ulga zrozumieć, że jesteś wolny, że nie masz żadnego powołania.

 Czy wszyscy umierający ludzie czują się tak, jakby nigdy nie żyli?

 Serca są twarde. Na ogół się nie łamią. Przeważnie tylko się naginają.

 Jednakże wielcy ludzie nie rodzą się wielkimi, tylko się nimi stają.

 Nie wiedziałam tylko, jak przeżyć następną godzinę, następny dzień i miesiąc.

 W jednej chwili nie mamy nic, a już w następnej aż tyle, że trudno sobie z tym poradzić.

 To co widzą inni może być złudne i nie zawsze oznacza, że człowiek ma się dobrze.

 Kochaj wszystkich,
ufaj niewielu,
bądź gotów do walki,
ale jej nie wszczynaj,
pielęgnuj przyjaźnie.