W końcu teleturniej sprawdza nie tyle wiedzę, ile pamięć.

 Gwiazdy są jak obłok, jak lśniąca tkanina, nie można patrzeć na nie z osobna.

 Nawet litość i miłosierdzie mają swoje granice .

 Spokój to pewność, że pochwycisz moją rękę, gdy wyciągnę ją do ciebie.

 Walczysz, żeby zabić, nawet kosztem poświęcenia wszystkiego!

 Dzięki gwiazdom czułam się jak normalny człowiek.

 Nikt nie potrafi unieść całego świata na swoich barkach.

 Pisanie to dziwna rzecz, przyjacielu, moim zdaniem najbardziej zadziwiająca i najstraszniejsza rzecz, jaką może czynić człowiek – i dodał, przybierając jeden
ze swych oszczędnych uśmiechów: - Czytanie także

 Wolność to dar, ale też odpowiedzialność cięższa niż kajdany.

 Była już zresztą prawie wolna - ale jeszcze niezupełnie, jeszcze nie wtedy.

 Marzenia zawsze zwyciężają rzeczywistość, gdy im na to pozwolić.