Poczucie winy to straszny towarzysz życia.

 Niechlujność języka ułatwia posiadanie głupich myśli.

 Zło jest równie kruche co głupie.

 Wyjątkowe okoliczności wymagają wyjątkowych rozwiązań.

 Zahartowane ostrze jest najsilniejsze.

 Są takie miejsca i takie czasy, kiedy bycie nikim przynosi większy zaszczyt niż bycie kimś.

 Uczymy się z naszych błędów, nie zwycięstw!

 Tego co przeznaczone, tego się przecie i tak nie uniknie.

 Czytanie to twórcza podstawa życia pisarza.

 Lecz dlaczego człowiek się w ogóle przyznaje? Dlaczego obnaża się słowami? Ponieważ trudno dłużej wytrzymać w ryzach wstydu, nie sposób dalej znosić pancerz zasad, gorset obyczajów, łańcuch obaw i względów.

 
Szczęście jest wszędzie, w zasięgu ręki, dla tego, kto chce je widzieć"..