
Trzeba mieć szacunek do śmierci.
Trzeba mieć szacunek do śmierci.
W sprawach naprawdę istotnych takich, jak życie, miłość, rzeczywistość, Bóg - nikt nie może Cię niczego nauczyć. Każdy nauczyciel może dostarczyć sztywnych formuł.
Padnie za wiele kłamstw, a potem nagle nie ma już prawdy, do której można wrócić.
„Koniec miłości nie daje o sobie zapomnieć. Nawiedza snami. Nawiedza ciszą. Nawiedzani przez upiory, stajemy się jak one. Życie dopływa. Słabnie tętno. Nic cię nie rusza. Niektórzy to aprobują i twierdzą, że to leczy. To wcale nie leczy. Martwe ciało nie czuje bólu.”
Niech serce twe nie zna strachu, a myśli nie krążą wokół niepowodzeń.
Jesteś jak rybacki hak, który raz wbity, wyrwać można tylko z krwią i mięsem.
Nie ma tak złego mężczyzny, po którym by nie płakała kobieta...
Zbyt ona piękna, zbyt mądra zarazem. Zbyt mądrze piękna stąd istnym jest głazem.
Przesadne smutki oraz radości są tylko dla ludzi z nadmiarem czasu.
Jeśli nie możemy się upić, to przynajmniej przytyjmy.
Tak to jakoś w życiu bywa, że najbardziej nas bierze ochota na to, czego nam nie wolno.