Sztuka nigdy nie bierze się ze szczęścia.
Sztuka nigdy nie bierze się ze szczęścia.
Udostępnij:
Inspiracje:
Chwytała językiem z powietrza to, co akurat chciałem, aby powiedziała, to, czego oczekiwałem plus czterdzieści procent więcej, wiedziałem o niej wszystko, a ona i tak była doskonała.
Są takie dni, które zaczynają się całkiem dobrze, a potem z każdą minutą jest coraz gorzej...
Utracić miłość to nieszczęście. Ale nigdy nie kochać to tragedia.
Myślałam, że faceci są skomplikowani. Może to i prawda. A może są prości, a to ja jestem złożona.
Ja nie uciekam od problemów, ja je rozwiązuję.
Że słońce wstaje, to pewne.
Niepewne jedynie jest to, czy
my wstaniemy, aby je powitać.
Idziemy przez życie jak pociąg, pędzący w ciemności do nieznanego celu.
Być może prawda jest lepsza od kłamstw, ale nie zawsze nas wyzwala.
Jeśli człowiek w młodości jest zbyt rozsądny i nie popełnia błędów, to jest nudny.
Dla kogoś, dla kogo małe jest niczym, wielkie nie jest wielkim.