Ci bardzo dziwni ludzie chcieliby uchodzić za dużo gorszych niż ...
Ci bardzo dziwni ludzie chcieliby uchodzić za dużo gorszych niż są w istocie.
Ale ktoś, kto nie istnieje, nie ulegnie rozkładowi, nie złamie niezłożonej nigdy obietnicy.
Zawsze musi być jakiś cel, żeby odczuwało się chęć.
Tylko słabi na umyśle nie chcą się poddać wpływowi literatury.
Przepraszam, stary. Nie chciałem cię zabić.
Strach to tylko myśl.
Próżność dotyczy ludzi, dla których wygląd jest czymś ważnym.
Czasami drogi przyjaciół się rozchodzą i nic się na to nie da poradzić.
Życie jest jedno i trzeba je godnie przeżyć i w zgodzie ze sobą.
Przychodzą takie chwile, że nie wiem już, co z sobą zrobić. Kiedyś pomyślałam, wsiądę w pociąg i przyjadę do ciebie. Ale to przecież o wiele za późno, o lata za późno, o całe życie za późno.
Każdy z was, młodzi przyjaciele,
znajduje też w życiu jakieś swoje
Westerplatte, jakiś wymiar zadań,
które trzeba podjąć i wypełnić, jakąś
słuszną sprawę, o którą nie można
nie walczyć, jakiś obowiązek,
powinność, od której nie można
się uchylić, nie można zdezerterować.
Wreszcie, jakiś porządek prawd i wartości,
które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to
Westerplatte. Utrzymać i obronić, w sobie
i wokół siebie, obronić dla siebie i dla innych.