Człowiek z epoki katastrof nie ma własnego losu, nie ma ...
Człowiek z epoki katastrof nie ma własnego losu, nie ma charakteru, nie ma własnych myśli.
Szczęście w życiu nie polega na tym, żeby być kochanym. Największym szczęściem jest kochać.
Nim zacznę biegać, muszę nauczyć się chodzić.
Ludzie są podobni do zgłodniałych wilków zaczajonych w pustym drzewie.
Jedyną rzeczywistością, która
nie zawodzi i nie kłamie,
jest chyba - śmierć.
Jeśli spędzisz życie, myśląc tylko o tym, żeby sobie niczego nie uszkodzić, będziesz się okropnie nudził.
Czuła, że umiera i... próbowała żyć. Dla niego. Dla kota.
Jesteś tyle wart, ile potencjał, który masz w sobie.
Nie ma nic równie mylącego jak "oczywisty fakt".
Prawdziwy geniusz objawia się w tym, żeby otrzymać to, co się chce, bez walki.
Gdy mężczyzna prosi dziś o rękę kobiety, to znaczy, że resztę miał już wcześniej.