Jakie to dziwne, że dwoje przyjaciół może zmienić się w ...

 To nieludzkie miejsce czyni z ludzi potwory.

 Bo prawda jest tak nieznośna, że wolałabym, by podarował mi kłamstwo.

 Każdy powinien umierać w czyiś ramionach.

 Zawsze lepiej mieć mniejsze oczekiwania, inaczej wszystko nas rozczarowuje.

 Jej ciche „dzień dobry” zabrzmiało jak „przepraszam, że żyję”.

 Zawsze trzeba dążyć za marzeniem i żyć w zgodzie z nim, kiedy już się je pochwyci.

 Są rzeczy, które na zawsze pozostają w jakimś stopniu zniszczone, nawet jeśli się je naprawi.

 To delikatny wstęp do czucia się najgorzej w życiu.

 Przegrałam.
Czy powinnam przepraszać za to, że zapragnęłam niemożliwej miłości?
Nie, nie zrobię tego.
Miłość do Boga też wydaje się niemożliwa. Nigdy jej nie sprostamy, a mimo to Bóg zawsze będzie nas kochał.

 Kiedy masz jakieś wątpliwości, idź do biblioteki.