-Pochlebia mi pani - rzekł spokojnie Dumbledore. - Voldemort ma do dyspozycji moce, jakich ja nigdy nie będę miał.
-Bo pan jest... no... zbyt szlachetny, by się nimi posługiwać.
-Wielkie szczęście, że jest ciemno. Nie zarumieniłem się tak od czasu, kiedy pani Pomfrey powiedziała, że podobają się jej moje nauszniki.
Byłby przystojny, gdyby nie wiedziała, co się kryje za tymi lodowatymi oczami.
Wspomnij mnie, choćby gdzieś w ciszy i potajemnie. Nie pozwól mi odejść.
Nigdy nie jest tak źle, żeby nie warto było poczekać na następny dzień, który może wszystko zmienić.
Kiedy coś przestaje boleć, przestaje mieć znaczenie.
Chcąc mieć szczęście, trzeba oddalać myśli od nieszczęścia.
Dobrze jest, jeśli życie i książki mają treść.
Ważne rzeczy przydarzają się nam w życiu właśnie wtedy, kiedy mamy inne plany.
Gdzieś musi być granica błędów do popełnienia przez jedną osobę.
Życie każdego z nas ma taki sens, jaki mu sami nadamy.
Najtrudniej jest wybaczyć samemu sobie.
