Służące wiedzą wszystko – znacząco wznosząc łapę, zauważył kot. – ...

 Nie lubię dziennikarzy (...) dlatego, że są to przeważnie ludzie płytcy, bezczelni i frazesowicze.

 Ignorowali fakt , że na końcu podróży czeka ich nowa wersja starych problemów.

 Nie ufam tym, którzy są przekonani, że mają wielu przyjaciół.
To znak, iż nie znają ludzi.

 Płacz w eleganckiej sukni ma w sobie coś wyjątkowo smutnego.

 Nadzieja bierze mnie w ramiona i trzyma w swoich objęciach, ociera mi łzy i mówi, że dziś, jutro, za dwa dni wszystko będzie dobrze, a ja jestem na tyle szalona, że ośmielam się w to wierzyć.

 To hazard,ale hazard ma to do siebie, że można przegrać lub wygrać.Ten kto gra, zawsze musi się liczyć z przegraną, lecz ten, kto nie gra, nie wygra nigdy.

 Kłopot z życiem polega na tym, że nie ma okazji go przećwiczyć i od razu robi się to na poważnie.

 Gdyby ktoś nakręcił o tobie film, zatytułowałby go "Za bardzo się przejmuję".

 ... w życiu poza czarnym i białym jest jeszcze szary.

 Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych.