Marzeń nie można zabić.

 Nie przyjęła do wiadomości że kieruje mną nie zemsta, lecz czysta żądza mordu.

 Kto twierdzi, że kobiety nie są wzrokowcami, gówno wie.

 Śmierć jest cieniem życia.

 Życie praktyczne zawsze wydawało mi się najmniej wygodnym rodzajem samobójstwa.

 Przecież pani go kocha. Dopóki ktoś chce kochać, jest jeszcze szansa.

 Zwierzęta nie znają naszego języka, ale bez wątpienia rozumieją język emocji.

 Płakać można tylko przy kimś, komu się ufa.

 Naturalną rzeczy koleją po niedzieli wstał poniedziałek.

 Może ludzie przestali po prostu szanować przestrzeń osobistą, cenny czas? Zarzucają się nawzajem nawałem słów, żądają na nie natychmiastowej odpowiedzi, a potem dziwią się, że dzień jest za krótki.

 Nie stać go na wymyślenie niczego więcej. Żyje opętany obrazem samego siebie, jaki stworzył na własny użytek.