Łatwo jest patrzeć wstecz i zrzucać winę na innych, trudniej ...

 Proszę, możecie mnie wziąć, ja już siebie nie chcę.

 Patrzyłem, jak odchodzi: pociągnięcie pędzla rozmywające się na płótnie czasu.

 Od tamtej pory przekonałem się wielokrotnie, że rozpacz i przerażenie są zaraźliwe.

 Jesteśmy sami dla siebie największą niespodzianką.

 Boli mnie całe moje istnienie.

 "Nie rań mnie więcej proszę Cię.
Te dni są tak bolesne, zabijają mnie.
Gdy nastaje noc, chodzę i szukam Cię.
Tak bardzo chciałabym, abyś przyszedł i usiadł obok mnie.
Móc spojrzeć w Twoje oczy.
Móc poczuć Twoje usta.
Ale bez nich ta noc, jest taka pusta."

 Brak wiary w siebie jest jak choroba. Jeśli stracisz panowanie nad nim, twoje wątpliwości stana się rzeczywistością.

 Czasem los prowadzi nas bardzo dziwnymi ścieżkami.

 Nie wkłada się ręki w ogień po raz drugi, jeśli za pierwszym razem człowiek się sparzył.

 Przyjaciele muszą budzić emocje: inaczej nie są warci twojego towarzystwa .