[...] szczęście jest egoistyczne i obywa się bez obcych.

 Siedzimy zasłuchani i zauroczeni jak zawsze, gdyż dobre opowieści mają to do siebie, że ich magia nigdy nie blaknie.

 Patrzyłam na nich wszystkich śmiejących się, beztroskich i melancholia powoli wkradała się w moje myśli.

 Marzeń nie można zabić.

 A ja albo kogoś lubię za bardzo,albo w ogóle.

 Pośpiech jest złym doradcą.

 Są osoby, które się pamięta, i osoby, o których się śni.

 Nie możesz tak po prostu wymazać swojej przeszłości i zapomnieć o tym, co cię określało.

 To nie tak, że nienawidzę ludzi. Ja po prostu wolę, kiedy nie ma ich w pobliżu.

 Chcę szukać w starych miastach i starych krajach zapachu dawnych czasów, który się tam jeszcze unosi.

 To właśnie perspektywa ciemności sprawia, że dzień wydaje się taki jasny.