Rozwój Osobisty

 Sześć set siedemdziesiąt siedem osób może mieć te same cechy, ale każda z nich będzie indywidualna. Wszystko, co jest stworzone na podobieństwo i według obrazu, jest unikalne, niepowtarzalne. Stąd wynika cała dysproporcja, całe niespełnienie, cała tragedia osoby.

 Wąska droga charakteru prowadzi nas do wielkoprzestrzennego świata duszy, miłości, szczęścia, godności i prawdy, które stanowią kwintesencję życia.

 Wygrywa nieten, kto nie popełnia błędów, ale kto nie zwraca na nie uwagi. Wygrywa nie ten, kto ma więcej, ale kto daje więcej. Wygrywa nie ten, kto jest silniejszy, ale kto korzysta z siły innych. Wygrywa nie ten, kto nie ma w życiu problemów, ale kto nie boi się ich. Wygrywa nie ten, kto osiągnął wiele, ale kto dużo zrozumiał.

 Mądry człowiek mówi, gdy ma coś do powiedzenia. Głupiec mówi, bo musi coś powiedzieć. Przez swoje milczenie można powiedzieć więcej niż słowami.

 Nie liczy się to, co mamy na zewnątrz, ale to, co udało nam się zbudować wewnątrz. I to, co zbudowaliśmy wewnątrz, jest naszym największym skarbem.

 Jak w lustrze wystają nasze brudy i skazy, jak w lustrze uwidaczniają się nasze chwile zwątpienia i słabość, gdy patrzymy na siebie bez zasłon.

 Człowiek, który nie przeżył najmniejszego szkopułu, nawet widząc barierę, stoi na miejscu. Nie robi kroku naprzód, tylko kręci się w kółko jak kot wokół gorącej kaszki.

 Nie wystarczy mieć szczęścia, trzeba umieć. Nie wystarczy umieć, trzeba chcieć. Nie wystarczy chcieć, trzeba też zasłużyć. Ludzie zasługują na to, na czym skupiają swoje umysły.

 To, co sprawia, że jesteśmy mocni, to nie to, co mamy na zewnątrz, ale to, co jest w nas. Siła charakteru, siła ducha, siła serca.

 Cyberprzestrzeń. Kiedyś słowo z naszych marzeń science-fiction, a dziś rzeczywistość. Zmieniła naszą gospodarkę, politykę, a co więcej, sposób myślenia o sobie samym.