Praca nad sobą to najważniejsze zajęcie, które można sobie wyobrazić. Nadaje sense nasza codzienności i sprawia, że dzień po dniu stajemy się lepszymi ludźmi.
Praca bez refleksji, samokrytyki, ciągłego sprawdzania efektów i poprawiania błędów to nie praca, ale zabijanie czasu, a czas to życie, więc jest to rodzaj samobójstwa.
Praca, którą wykonywamy, staje się przyjemnością tylko wówczas, gdy praca ta jest zgodna z naszą pasją.
Pracować musimy nie po to, abyśmy zyskali bogactwo, które jest niewczesne, ale pracować musimy, ażeby się nie stało, że zabraknie nam mądrości, której najbardziej potrzebujemy.
Praca to miłość uczyniona widoczną. A jeżeli nie możesz pracować z miłością, ale tylko z odrazą, lepiej jest, żebyś opuścił swoją pracę i usiadł u bramki świątyni i brał jałmużnę od tych, którzy pracują z radością.
Sukces to nie jest klucz do szczęścia. Szczęśliwość to klucz do sukcesu. Jeżeli kochasz to, co robisz, odniesiesz sukces.
Praca, to nie jest coś, co robisz, żeby zarabiać pieniądze. Praca jest coś, co robisz, żeby pomagać innym, żeby rozwijać się jako człowiek, żeby przyczyniać się do społeczeństwa. Praca daje znaczenie twojemu życiu i sprawia, że czujesz się bardziej spełniony. Praca uczy cię wartości, takich jak dyscyplina, odpowiedzialność i zrozumienie drużynowej współpracy.
Uważam, że praca oparta na pasji to więź istoty ludzkiej z prawdziwym sensem życia. Gdy pokochasz to, co robisz, praca staje się przyjemnością, a nie ciężarem do znoszenia.
Nie ma człowieka, któryby nie miał jakiegoś zadania. A jeżeli nie wie, jakie jest jego zadanie, niech szuka dalej, bo jeszcze nie wstał do swojego życia.
Praca, którą wykonujesz zawodowo, powinna być pasją. Dopiero wtedy stajesz się naprawdę wolnym człowiekiem. Jeśli praca nie jest pasją, to jest zniewoleniem.
