Dawać i prosić, to za ...
Dawać i prosić, to za wiele.
Nie wygrywając sprawy, nie staniesz się silny.
Jacy kędy bogowie, takie nabożeństwa.
Kościół bez dzwonu jak rola bez plonu.
Mądry przyjmie radę, głupi nią wzgardzi.
I koń nad siłę nie pociągnie.
Małe zyski psują wielkie interesy.
Gdy w marcu niebo od południa ryknie, rok wszego dobra z tego wyniknie.
Gdy brzezina pęka, na owies ostatnia ręka.
Nie dla naszego zdrowia nam Bóg smak dał, ale jak wróbel próżno zimę goni, tak człowiek próżno troski unikanie.
Mówiąc tysiąc słów, trudno sobie nie zaszkodzić.