Sędziwa ziemia rodzi chwasty.

 Datek smaczniejszy, im go kto daje zacniejszy.

 Ksiądz i doktor wspierają się w potrzebie jeden ludzi zabija, a drugi ich grzebie.

 Kto się milczeniu przyłoży, stawa się z niego tron Boży.

 Jaki bywa baran, taka na nim wełna.

 Kogo wąż skaleczy, tego żmija nie uleczy.

 Świat poprawić? zuchwałe rzemiosło.

 Co kto dobrze umie, tego mu nikt nie odbierze.

 Nie sprzedaje się drzewa w lesie ani ryby w jeziorze.

 Człowiek cierpliwy, to jak drzewo owocowe; choć kamieniami go obrzucają, on owoce daje.

 Verba volant, scripta manentsłowa ulatują, pismo zostaje.