Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz: ...
Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz: ten tak daleko w przyszłość wybiega, że ginie z oczu ludzi z nim żyjących, a nie wiadomo, które pokolenie pojąć go zdoła.
Życie jest ciągiem przypadków zwanych koniecznościami
i trudno określić, który z niech był najważniejszy.
Umiera się nie na jakąś określoną chorobę, lecz na całe życie.
Doszedłem do wniosku, że w życiu nie ma żadnych ustalonych zasad. Robisz to, co musisz, żeby przetrwać. Jeśli to oznacza ucieczkę od miłości twojego życia, żeby zachować zdrowie psychiczne, to tak robisz. Jeśli to oznacza złamanie czyjegoś serca, żeby nie złamało się twoje, robisz to. Życie jest skomplikowane - zbyt bardzo, żeby były rzeczy pewne. Wszyscy jesteśmy rozbici. Podnieś osobę, potrząśnij nią i usłyszysz grzechot ich rozbitych kawałków. Kawałków, które rozbili nasi ojcowie, nasze matki, nasi przyjaciele, znajomi albo ukochani. (Tarryn Fisher, Mimo naszych kłamstw)
Nie ma większej wartości od bycia sobą.
Ktoś, kto walczy ze swymi obawami, walczy z wiatrakami.
Czas to grząskie błocko. Przecieka przez palce. I wsysa jak bagno.
Człowiek żyje na tym świecie tylko chwilę, jest jak przemijający deszcz, śnieg upadający chwytany dłońmi. Na jaki zatem cel wydajesz swój oddech życia?
Są dni, kiedy jedynym skutecznym sposobem jest dolanie wódki do kawy.
Uczciwość w małych rzeczach nie jest małą rzeczą.
Rzeczy utracone nie żyją - lezą w ziemi i fruną w powietrzu, bez grobowców.