Dobre uczynki przynoszą niekiedy zaiste zdumiewające owoce.

 Kocham zwykłych, prostych ludzi. Prostych w relacjach, prostych we wszystkim, którzy nie boją się głupio wyglądać, nie boją się palnąć jakiejś bzdury. W towarzystwie takich ludzi, możesz się otworzyć, ponieważ podświadomie wiesz, że nie masz przed kim się popisywać. Bo tu sami swoi. Kiedyś zrozumiemy, że zewnętrzny blask jest niczym w porównaniu do wewnętrznego piękna. Ponieważ, to co jest ładne na zewnątrz, pozostaje ładne do pierwszego deszczu. A to co jest w środku, płonie zawsze. Nawet, jeśli tlą się tylko malutkie okruszki. Wystarczy lekki podmuch, żeby wzniecić żar. Kiedyś zrozumiemy, że dobroć, delikatność, czułość i troska, to przejaw wewnętrznej siły, a nie słabości.. Kiedyś na pewno zrozumiemy...

 Jest blada, tajemnicza, jak lilia pływająca pod powierzchnią wody, pomyślał.

 Nigdy nie poznamy całego dobra, jakie może dać zwykły uśmiech.

 Człowiek staje się mądry dopiero wówczas, gdy zaczyna sobie uświadamiać swój brak mądrości.

 Dawaj innym możliwie mało informacji o sobie.

 Wszystko już wiemy o narodzinach człowieka, ale o śmierci nadal nic.

 Gdybym tak mogła po prostu zamknąć się w domu! Z książkami i telewizorem!

 Wolność jest w nas. Nie spodziewaj się, że przyjdzie z zewnątrz.

 Człowiek zawsze wynajdzie sobie coś, za co może być wdzięczny losowi, bez względu na to, jak źle mu się w życiu układa.

 Życie to seria spotkań z ludźmi. Z jednymi spotykasz się czasem, z innymi – raz na całe życie. Mimo to każde spotkanie jest jedną złotą kropką na drodze życia