Nie lubię dworców kolejowych. To mi zawsze pachnie rozstaniem.
Nie lubię dworców kolejowych. To mi zawsze pachnie rozstaniem.
Jednak największa siła jest w ludzkim
sercu, w jego odwadze i wytrzymałości.
Starsi panowie, starsi panowie,Starsi panowie dwaj,Już szron na głowie,Już nie to zdrowie. A w sercu - ciągle maj!
Pytanie: "jak późno już" należy do repertuaru naszego codziennego życia. Często stawiamy je sobie sami; czasem - na przykład z racji urodzin czy zakończenia roku - stawiają nam inni.
Nie mów nigdy, że wszystko stracone. Tylko to nam zostaje, co sprawiło, że człowieka warto pamiętać. Nie można pokonać starości, ale można z nią zawalczyć. Najważniejsze jest to, jaki człowiek zostawi po sobie ślad.
Były dni, gdy zazdrościliśmy tym, którzy umierali. Ich udręka wtedy się kończyła.
Lepsze jest wrogiem dobrego.
No proszę, mistrz ciętej riposty. Laski muszą sikać po nogach.
Życie jest jak puszka sardynek – wszyscy szukamy klucza.
Zapamiętałem go jako takie zachwycające, podobne do kwiatu nic.
Tak właśnie o tym mówiła: "niekoniecznie całkowite unicestwienie".