
Komu w drogę, temu teraz.
Komu w drogę, temu teraz.
Ten, kto potrafi poskromić swoje serce, potrafi podbić cały świat.
W ciemności drobnostką było kochać się z nią, ale nie ją kochać.
Są dni, gdy chciałabym przeżyć życie wstecz, tak jak cofa się taśmę.
Od nadmiaru rozumu gorzej jest, niż by go wcale nie było.
Milutkie stworzenie. Żeby było moje, to bym zabił.
Pozwoliłem jej odejść, ponieważ wiedziałem, że stać ją na kogoś lepszego, a teraz, kiedy jej nie ma, zastanawiam się, czy nie trzeba było samemu stać się kimś lepszym.
Nie porównuj swojego życia z życiem
innych. Nie masz pojęcie, co przyniósł im los.
„Gdybym tylko mógł wziąć roczny urlop od wszystkiego, kupić przyczepę, podróżować z tobą po całym świecie, dobrze jeść, pić i tak spać z tobą przez wszystkie noce, a rankiem wstawać powoli, dojrzeć przez okno jakiś las, spacerować wokół jeziora, położyć się w trawie, zmrużyć oczy w słońcu; tylko rok, a potem byłbym gotów wrócić i już nie prosiłbym o nic więcej dla siebie. Nie mam żadnych pretensji do życia, tylko żeby czasami zwolniło ten ucisk na szyi. Żeby tylko pozwoliło trochę żyć.”
(...) ten, kto uratuje ci życie już na zawsze jest za ciebie odpowiedzialny.
Bo serce moje miało radość z wszelkiego mego trudu,a to mi było zapłatą.