Życie. Takie piękne, a jednocześnie takie ciężkie.
Życie. Takie piękne, a jednocześnie takie ciężkie.
Życie pełne jest chwil mrożących krew w żyłach.
Przesadziła z bagażem cnót rewolucyjnych.
Śmiech zabrzmiał nieszczerze jak zgrzyt metalu po szkle.
Nieszczęśliwi z cierpień drugich odnoszą pociechę.
Wydawało mi się, że ten zabieg niweczący w człowieku zabójcę jest... okaleczeniem.
Nie pytaj siebie, co potrzeba światu. Zapytaj się, co ożywia ciebie, i idź, zrób to, ponieważ światu potrzeba ludzi żywych.
Ten widzi, kto widzi ostatni.
Gdy maluję - szemrze ocean.Inni malarze pluskają się w wodzie fryzjerskiej.
W gwałtownej śmierci jest coś fascynującego.
Życia w wolności wart tylko, kto sobieWywalczać musi je na każdy dzień.