Nie mamy pojęcia o zasobach tkwiących w nas in potentia, ...
Nie mamy pojęcia o zasobach tkwiących w nas in potentia, jeśli nie musimy z nich czerpać.
Niedostatek jest warunkiem zaistnienia społeczeństwa.
Może rzeczywiście dopiero po ciężkim kryzysie człowiek poznaje siebie naprawdę, może trzeba dostać w kość, żeby zrozumieć, czego właściwie chce się od życia.
Teraz to są tylko takie miłostki niskokaloryczne.
Ludzie o szerokich horyzontach mają mniejsze perspektywy.
Człowiek dobrze się mający, niezależnie od swych zalet, zawsze rozczarowuje.
Życie to nie jest wcale coś drzewiastego, z korzeniami w ziemi, tylko coś płynącego, fala po fali, a między falami chwile pokoju. Jest tylko teraz, tylko „teraz” jest życiem, tylko teraz ma wartość i jest ważne, bo tylko „teraz” możemy coś zrobić, a nie „wtedy”, gdy byliśmy młodzi, lub „kiedyś”, gdy będziemy starzy, bo „wtedy” i „kiedyś” to są tylko sny.
Radośnieśmy życie przyjęli i śmierć przyjmiemy radośnie.
Próżne głupiemu mądre porady.
Obdziela i obdziera nas czas.
Zmarnowany czas jest bytem; wykorzystany życiem.