Nasze marzenia nie potrzebują latawców by wzbić się w niebo.
Nie jestem sama, ponieważ mam w sobie dziecko. Ja to już naprawdę czuję.
Nie liczy się to, co mamy, lecz to, kim jesteśmy; nie liczy się to, co posiadamy, lecz to, co nami porywa
Żyjemy tak, jakby życie było karą. A przecież jest nagrodą.
Dobry Boże, czasem przeszłość powraca, żeby nas zniszczyć.
Bez przerwy pić nie można. Dlatego się dokształcam.
Robota mnie podwyższa, a kiedy jestem podwyższony, lepiej robię.
Myśleć to co prawdziwe, czuć to co piękne i kochać co dobre - w tym cel rozumnego życia.
To możliwość spełnienia marzeń sprawia, że życie jest tak fascynujące.
Takie ciepłe wrześniowe popołudnie – idealny dzień na powrót do normalności...
