Cóż jest człowiek, że pamiętasz ...
Cóż jest człowiek, że pamiętasz o nim, syn człowieczy, że go nawiedzasz?
Nie podoba mi się wyniosłość, nie
podobają mi się ludzie, którzy stawiają
siebie wyżej od innych. Mam ochotę dać
im rubla i powiedzieć: jak się dowiesz, ile
jesteś wart, to wrócisz i oddasz resztę.
Chciałabym mieć własną wyspę i móc odpocząć od niektórych osób.
Błogosławieni, którzy potrafią
śmiać się z własnej głupoty,
albowiem będą mieć ubaw do końca.
Panować można nad tym, co się myśli, ale nie nad tym, co się czuje.
Czytam historięI widzę, coś zrobiłPrzez tysiąclecia, Człowiecze!Zabijałeś, mordowałeś l wciąż przemyśliwasz,Jakby to robić lepiej.Zastanawiam się, czyś godzien, Aby cię pisać przez wielkie C.
Prawda, gdy ją zobaczymy, jest śmieszna. A jeśli chcemy ją czcić, nie wolno się jej przyglądać.
Idee to córy przeszłości i matki przyszłości, zawsze zaś niewolnice czasu.
Gdzie człowiek, tam i okazja do wyświadczania dobrodziejstw.
Tutaj bycie w dobrej formie niczemu
nie służy. Liczy się tylko doskonałość.
Przecenianie możliwości danego człowieka może okazać się najdroższym ze wszystkich luksusów.