(...) we wznoszeniu się cywilizacji widział tylko rosnącą górę głupstw ...

 Sposób, w jaki spędzasz każdy kolejny dzień, kiedyś zsumuje się na sposób, w jaki spędziłaś życie.

 Wiedzieć, że ktoś cierpi pod twoim dachem, to jak czuć swędzenie i nie móc się podrapać.

 Idealny świat jest podróżą, nie miejscem.

 Jeśli masz dobrych przyjaciół,
bez względu na to jak życie bywa do dupy, oni sprawiają, że się śmiejesz.

 Starzy jesteśmy wtedy, kiedy większość ludzi wolałaby, żebyśmy już nie żyli.

 Bo ja się wtedy nawet starałam pilnować, żeby nie zajść w złudzeniach za daleko, żeby w pewnym momencie nie dostać po głowie.

 Przyjaciele przychodzą i odchodzą,
a rodzina zawsze zostaje.

 Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.

 Nie będę żył i mogę wybrać, że będę płonął dla niej jasno, chociaż krócej, zamiast obarczać ją ciężarem dłuższego życia z półczłowiekiem.

 Żałowanie niczego nie odmieni.