
Wilków się bać, do lasu nie chodzić.
Wilków się bać, do lasu nie chodzić.
Lubię żyć cudzym życiem.
[...] nawet szczęśliwe numery nie zawsze wygrywają.
To jest pewnie tajemnica całego mojego życia: za mało determinacji.
Szczęście jest pragnieniem powtarzalności.
Są takie noce, przyjacielu, kiedy świat się kończy. Świat odchodzi i zostawia nas z rozszerzonymi źrenicami i bezradnie opuszczonymi rękoma.
Nic nie jest jednocześnie piękne i prawdziwe.
W miłości mężczyzny i kobiety jest coś bezcennego i można tylko współczuć temu, kto nigdy nie kochał.
Potworności są na Ziemi rzeczywiste i dzieją się codziennie. Są jak kwiat albo słońce; nie można ich powstrzymać.
Ale taki już jest człowiek: ceni naprawdę tylko to, czego nie ma.
Czyż to nie ironiczne, że moje rany tak strasznie wyglądają, a jednak są znacznie mniej bolesne i groźne niż te niewidzialne, które ty w sobie nosisz.