
Żyję wśród ludzi, którzy za paczkę sprasowanych myśli zdolni są ...
Żyję wśród ludzi, którzy za paczkę sprasowanych myśli zdolni są oddać nawet życie.
Szalony jest struś, który wtyka głowę w piasek, gdy otacza go stado hien.
Słodkie życie – jak w Madrycie.
Błędy nie są od tego, żeby ich żałować, lecz żeby ich ponownie nie popełniać.
Zemsta to wynik równania,w którym z dwóch minusów powstaje plus.
Jakże samotnie absurdalnie czuje się człowiek zwisający z okna.
Normalność to tylko przeciętność, a nie jedyna recepta na funkcjonowanie.
Jeden jedyny przyjaciel w zupełności zaspokaja ludzkie zapotrzebowanie na przyjaźń.
Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to co, już masz w sobie.
Czyż istnieje ucieczka bardziej idealna niż ta od własnych problemów i lęków?
... gdy człowiek czuje się świetnie, to nie potrafi sobie wyobrazić, jak to jest czuć się podle.
A gdy człowiek czuje się źle, to z kolei nie potrafi sobie wyobrazić,
jak to jest nie tkwić po uszy w bagnie.