
Nic dziwnego. Diabeł dba o swoich.
Nic dziwnego. Diabeł dba o swoich.
Zostaje Ci wzruszenie ramion - pamiątkowy gest po tym, że umieliśmy latać.
Spada deszcz, wstaje rosa. Pomiędzy jest mgła. Pomiędzy jest wszystko, co jest.
Dobrze uciec do zmyślonych światów, kiedy przebywanie w prawdziwym boli.
Dopóki ktoś nas kocha, nieważne, kim jesteśmy i jak wyglądamy.
Życie wydaje się bezkresną drogą, dopóki pewnego dnia nie zauważymy ze zdumieniem, jak niewiele nam zostało.
Dobro i zło muszą istnieć obok siebie, a człowiek musi dokonywać wyboru.
Dlaczego lęk przed śmiercią wzmaga się wraz z wiekiem? Czy nie powinno być odwrotnie?
Być spadającą gwiazdą w czyichś marzeniach i spełniać każde życzenie.
Ludzie są podobni do zgłodniałych wilków zaczajonych w pustym drzewie.
Jak zdefiniować nadzieję? To stan, w którym rodzą się marzenia.