To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim ...
To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim pudełku.
Człowiek, który tworzy, większość rzeczy wykonuje tylko jeden jedyny raz.
- Młoda damo, czy mogę służyć chusteczką. Pani płacze.
- Och, rzeczywiście. Widzi pan, a ja myślałam, że się śmieję. Jak bardzo można się pomylić.
Z ludźmi jest tak jak z zegarkami! Najważniejsze jest to, co mają w środku.
Kto nie umie w potrzebie rozstać się ze skarbem, jest jak niewolnik w pętach.
Nic i nikt nie dostaje już drugiej szansy, chyba żeby poczuć wyrzuty sumienia.
Pozwoliłem szczęściu odejść. Życie powinno polegać na jednym: nieustannym dziękowaniu losowi za najmniejsze dobro. Być szczęśliwym, to wiedzieć, że się nim jest.
Szczęście jest wszędzie, w zasięgu ręki, dla tego, kto chce je widzieć.
Łzy uzdrawiające to także te łzy, które parzą i smagają.
O miłości się nie mówi. Miłość się wyraża. Słowem również, ale to jest tylko jedna z rozlicznych manifestacji, manifestacja słowna, i nie powiedziałbym, że najlepsza.
Boże, proszę, tylko nie to. Tylko nie kolejny dzień.