
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei. Jak kamienie ...
A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei. Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec.
Smutno jest zdać sobie sprawę z tego, że tym, których kochamy, będzie lepiej bez nas.
Chcę czegoś wszystkiego czegokolwiek, jakkolwiek, ile tylko się da.
Nigdy nie wiemy, na czyje życie wywieramy wpływ, kiedy i dlaczego.
To fakt. A fakty to najbardziej uparta rzecz pod słońcem.
Prawdy największe są też banalne.
Najpierw dojdź do rzeki, a potem się martw, czy powódź mostu nie zerwała.
Bo przeklinał naprawdę pięknie, jak wkurwiony Szekspir.
Nikt nie zasługuje na drugą szansę.
Ludzie, których kochamy, są często również tymi, których najbardziej nienawidzimy.
Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi.