Wieczność to bardzo długo. Więc jeśli już trzeba ją z ...

 Hope i Les – mówi cicho. – Hopeless.

 Moja przyszłość będzie najprawdopodobniej tak samo beznadziejna jak moja przeszłość.

 Każdy w końcu dostaję to, na co zasłużył.

 Człowiek nie zawsze wie, jakie rozwiązanie jest najlepsze.

 To jak widzę świat i jak go opisuję, niekoniecznie pokrywa się z tym, jak go widzą inni.

 Gdyby kiedyś udało mi się stąd wyjść, pozwoliłabym sobie być szalona, bo wszyscy jesteśmy szaleni. Najgorsi są ci, którzy o tym nie wiedzą, bo powtarzają tylko to, co każą im inni.

 Jak Bóg zagrzmi, to chłop do pacierza.

 Pech zawsze polega na idealnym wyczuciu chwili.

 Czasami trzeba zapominać o tym, co było.

 Jej ciche „dzień dobry” zabrzmiało jak „przepraszam, że żyję”.