Człowiek staje się takim, jakim widzą go oczy pożądanej osoby.

 ,,To źle, że miłość, choć ślepa i głucha,
Idzie, gdzie zechce i czego chce słucha.

 Poezja to szczery głos duszy ludzkiej, wybuch pewnej formy namiętności.

 Pan ma jakiś plan dla nas wszystkich, ale czasem nie rozumiem, co chce nam przekazać.

 Każdy, kto się przyzwyczaja, może równie dobrze nie żyć.

 Jednak smutek jest gościem, którego niełatwo się pozbyć.

 Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga;
Łam, czego rozum nie złamie

 Czasami trzeba dopuścić zło,
by mogło się to ostatecznie obrócić w dobro.

 Nie można być konsekwentnym wtedy, gdy konsekwencja doprowadza do absurdu.

 Każdy człowiek potrzebuje czasem poczuć, że rodzi się na nowo.

 Życie to koło, jego jedynym zadaniem jest się toczyć i zawsze wraca do punktu wyjścia.